طبيب
Root: طب
Hans Wehr Definition
طبيب ṭabib pl. اطباء2, اطبة aṭibba physician, doctor │ طبيب بيطري (baiṭarī) veterinarian; طبيب خاص (kāṣṣ) physician in ordinary, private physician (e.g., of a king); طبيب ساحر medicine man, shaman; طبيب الأسنان dental surgeon, dentist; طبيب شرعي (šar‘ī) medical examiner (jur.); طبيب الأمراض الجلدية (jildīya) dermatologist 550